|
update 07 september 2011
Het gaat goed met Mila. Ze is lief, vriendelijk, puppy stout en erg pittig.
Een beetje schrikachtig van groepen honden, auto's en paraplu's. Hier gaan
wij zo kalm mogelijk mee om en na 2 dagen gaat het stukken beter. Met Mats
samen gaat super. Zij kijkt echt naar hem op en kopieërt alles. Ze daagt
hem zelfs al uit.
Ook loopt ze al heel goed mee aan de lijn en al stukken los.
Met zindelijk worden gaat steeds beter, ze plast in ieder geval niet meer
op haar kleedje en heel veel buiten.
Ze is even nagekeken bij de dierenarts en alles was helemaal goed.
Groetjes van ons update 13 maart 2012 Hier weer even een update over Mila. Wat gaat de tijd snel! Mila doet het
ontzettend goed. Waar ze in het begin voor alles en iedereen bang was, is
ze nu constant de wereld aan het ontdekken. Haar neus is altijd in
beweging, tijdens het uit laten blijft ze maar speuren. Erg grappig. Wel
eet ze alles op. Stenen, papier, bloemen, plastic, schoenen, theedoeken,
maar vooral het kleed van haar broer is favoriet. Hierdoor spuugt ze wat
makkelijker. Zielig voor haar, we proberen dan ook alles in de gaten te
houden. Maar ze is zó snel, dat ze het soms al heeft doorgeslikt.
Inmiddels hebben we de puppycursus afgerond en zijn we als eerste
geëindigd. Oh wat was ik toch trots op haar. Omdat ze het zo goed deed,
mochten we doorstromen naar de gevorderde cursus. Hier zitten we nu al een
aantal weken en het gaat best aardig. Ze is, net als haar mede-cursisten,
ontzettend in de pubertijd. Ondeugend, oost-indisch doof, opeens niet meer
het commando 'down' kennen, nou ja het bekende pubergedrag dus. Af en toe
onwijs grappig, maar ook erg vermoeiend.
Samen met grote broer Mats beleeft Mila de wildste avonturen. Nou ja...
Mats staat er bij en kijkt er naar. Hij vindt het allemaal prima wat ze
doet. Mila blijft hem maar 'lastig' vallen. Ze bijt hem overal en als hij
niet reageert dan blijft ze hem uitdagen totdat hij eindelijk op staat.
Maar ja, Mats is een bull. Wanneer hij écht geen zin in haar heeft, laat
hij dit duidelijk merken. Dan druipt ze echt af. Om 5 minuten later weer
opnieuw te beginnen.
Wij zijn ontzettend blij met Mila. Wat is het een lief, knap, attent en
slim hondje. Ook doet ze dingen die stiekem niet mogen, zoals in de
wasmand kruipen (zie foto). Vanaf dag 1 lopen we elk weekend met haar in
het bos. Ze loopt altijd los en wijkt niet ver van onze zijde. Ze kan dan
lekker haar energie kwijt. Want dat heeft ze veel te veel, energie. Mila
kan uren rennen of wandelen zonder moe te worden, maar af en toe op een
dekentje op de bank vindt ze ook heerlijk. Gezien haar vacht, tekening en
kleur vermoeden wij dat ze Huskybloed heeft. Alleen haar 'gejank' al zodra
Mats de kamer verlaat. Alsof ze zelf een beetje sterft, zó erg jankt ze
dan. In de auto doet ze dat ook, omdat ze héél erg bang is. Ze geeft
altijd over in de auto of ze poept erin. We krijgen dit tot op heden niet
afgeleerd helaas. Verder gaat alles ontzettend goed, het is een geweldig
hondje. Ik ben héél benieuwd of haar broers en zussen een beetje lijken.
Het zou leuk zijn als zij ook een nieuwe update zouden sturen.
Groetjes uit Oosterhout!
Alex, Ilse, Mats en Mila
|
